Η σχεδιαζόμενη μετεγκατάσταση του Ναυτοδικείου Πειραιά από την ιστορική του έδρα στην Αθήνα, στο Ρουφ, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή διοικητική μεταβολή. Είναι μια απόφαση με θεσμικό, ιστορικό, οικονομικό και συμβολικό βάρος. Και γι’ αυτό ακριβώς δεν πρέπει να προχωρήσει.
Το Ναυτοδικείο Πειραιά δεν είναι μία ακόμη υπηρεσία που μπορεί να μεταφέρεται από περιοχή σε περιοχή χωρίς συνέπειες. Είναι το αρχαιότερο Ναυτοδικείο της χώρας, με ιστορία που ξεκινά από το 1861, και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της θεσμικής μνήμης του Πειραιά. Από τη σύστασή του συνδέθηκε με το μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας, με το Πολεμικό Ναυτικό, με το Λιμενικό Σώμα και με τον ναυτικό χαρακτήρα της πόλης.
Η σημερινή του παρουσία στην Ακτή Μουτσοπούλου δεν είναι τυχαία. Από το 1925 λειτουργεί στη συγκεκριμένη έδρα, σε έναν χώρο που συνδέεται ιστορικά με το Πολεμικό Ναυτικό και την πόλη. Η επίσημη ιστοσελίδα του Ναυτοδικείου εξακολουθεί να αναφέρει ως έδρα του την Ακτή Μουτσοπούλου 66Α, στον Πειραιά.
Το πιο παράδοξο είναι ότι η λειτουργία του Ναυτοδικείου στο υφιστάμενο κτίριο δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά, το κτίριο ανήκει από το 1924 στο Πολεμικό Ναυτικό και έχει παραχωρηθεί δωρεάν για τις ανάγκες του Ναυτοδικείου. Αντί, λοιπόν, να αξιοποιείται μια υπάρχουσα, ιστορική και λειτουργική λύση χωρίς δημοσιονομικό βάρος, προωθείται μια μεταφορά που είναι εύλογο να δημιουργήσει νέες ανάγκες, νέες πιέσεις και νέα κόστη στις στρατιωτικές δικαστικές δομές του Ρουφ.
Υπάρχει και ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα: η απουσία ουσιαστικού διαλόγου. Ο Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά κατήγγειλε ότι δεν ζητήθηκε η κατά νόμο διατύπωση πρότασής του, παρότι το θέμα αφορά άμεσα τη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Μια τόσο σημαντική αλλαγή δεν μπορεί να αποφασίζεται ερήμην της πόλης, των νομικών φορέων, των ανθρώπων που υπηρετούν καθημερινά τη Δικαιοσύνη και των πολιτών που επηρεάζονται από αυτή.
Η μεταφορά του Ναυτοδικείου στην Αθήνα θα ήταν επίσης αντίθετη με την ανάγκη αποκέντρωσης των δικαστικών υπηρεσιών. Ο Πειραιάς δεν είναι περιφερειακό παράρτημα της Αθήνας. Είναι μητροπολιτικό κέντρο, διεθνής ναυτιλιακός κόμβος και το μεγάλο λιμάνι της χώρας. Η παρουσία ενός Ναυτοδικείου στον Πειραιά έχει θεσμική λογική, λειτουργική χρησιμότητα και ιστορική συνέπεια.
Η Δικαιοσύνη δεν είναι μόνο κτίρια, αρχεία και αίθουσες. Είναι και εμπιστοσύνη. Είναι συνέχεια. Είναι σεβασμός στην ιστορία, στους θεσμούς και στις πόλεις που έχουν σηκώσει βάρος εθνικής σημασίας. Ο Πειραιάς έχει προσφέρει διαχρονικά στη ναυτιλία, στην άμυνα, στην οικονομία και στην ανάπτυξη της χώρας. Η απομάκρυνση του Ναυτοδικείου από την πόλη θα έστελνε λάθος μήνυμα: ότι η ιστορία, η λειτουργικότητα και η τοπική ταυτότητα μπορούν να αγνοηθούν στο όνομα μιας ατεκμηρίωτης συγκέντρωσης υπηρεσιών.
Το ζητούμενο δεν είναι η ακινησία. Το ζητούμενο είναι η σοβαρότητα. Αν υπάρχουν πραγματικά προβλήματα στη λειτουργία του Ναυτοδικείου, να τεθούν δημόσια. Αν υπάρχουν τεχνικές ανάγκες, να παρουσιαστούν. Αν υπάρχει μελέτη κόστους και οφέλους, να δοθεί στη δημοσιότητα. Αλλά αποφάσεις χωρίς ουσιαστικό διάλογο και χωρίς τεκμηριωμένη αιτιολόγηση δεν υπηρετούν ούτε τη Δικαιοσύνη ούτε τη διοίκηση.
Το Ναυτοδικείο Πειραιά πρέπει να παραμείνει στον Πειραιά. Όχι από τοπικισμό, αλλά από σεβασμό στην ιστορία, στη λογική, στην οικονομία και στην ορθή λειτουργία των θεσμών. Η Πολιτεία οφείλει να ακούσει τους φορείς της πόλης και να αποσύρει κάθε σχέδιο μετεγκατάστασης.
Ο Πειραιάς δεν ζητά προνόμια. Ζητά το αυτονόητο: να παραμείνει στο μεγάλο λιμάνι της Ελλάδας ένας θεσμός που γεννήθηκε, λειτούργησε και απέκτησε νόημα μέσα από τη ναυτική ταυτότητα αυτής της πόλης.
