Η πολιτική συζήτηση στον Δήμο Πειραιά τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζεται συχνά από διαφορετικές προσεγγίσεις ανάμεσα στη δημοτική αρχή και την αντιπολίτευση, οι οποίες δεν καταφέρνουν πάντοτε να συναντηθούν σε έναν ουσιαστικό διάλογο με συγκεκριμένες προτάσεις.
Από τη μία πλευρά, η δημοτική αρχή εμφανίζεται συχνά να υποδέχεται θετικά τα μεγάλα επενδυτικά σχέδια και τις παρεμβάσεις που παρουσιάζονται στο όνομα της «ανάπτυξης». Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι όλες οι σχετικές αποφάσεις ή αδειοδοτήσεις ανήκουν στην αρμοδιότητά της, καθώς σε πολλές περιπτώσεις εμπλέκονται διαφορετικοί δημόσιοι φορείς και υπηρεσίες. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει έγκαιρη και ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών, σαφής παρουσίαση των πιθανών επιπτώσεων κάθε έργου και δημόσια συζήτηση για το πώς οι μεγάλες παρεμβάσεις επηρεάζουν την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Από την άλλη, μια αντιπολίτευση που μοιάζει εγκλωβισμένη στο μόνιμο «όχι». Καταγγελίες, ανακοινώσεις και υψηλοί τόνοι, αλλά ελάχιστες ολοκληρωμένες και ρεαλιστικές αντιπροτάσεις για το πώς θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά τα πράγματα.
Η ανάπτυξη χρειάζεται κανόνες, έλεγχο και ισορροπία
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Πειραιάς χρειάζεται επενδύσεις, σύγχρονες υποδομές, νέες θέσεις εργασίας και αξιοποίηση κτιρίων και χώρων που παρέμεναν για δεκαετίες εγκαταλελειμμένοι.
Η ανάπτυξη, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια έννοια που από μόνη της αρκεί για να δικαιολογήσει κάθε παρέμβαση στην πόλη.
Κάθε μεγάλο έργο πρέπει να εξετάζεται με συγκεκριμένα κριτήρια: Πόσο επιβαρύνει την κυκλοφορία; Προβλέπει επαρκείς θέσεις στάθμευσης; Επηρεάζει δημόσιους ή κοινόχρηστους χώρους; Σέβεται την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της πόλης; Εξασφαλίζει την πρόσβαση και την ασφάλεια των πολιτών; Προσφέρει ουσιαστικά οφέλη στην τοπική κοινωνία;
Σε πολλές περιπτώσεις, οι εγκρίσεις, οι αδειοδοτήσεις και οι τελικές αποφάσεις δεν βρίσκονται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Δήμου, αλλά εμπλέκουν διαφορετικές δημόσιες υπηρεσίες, υπουργεία, οργανισμούς και θεσμικά όργανα.
Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί την ανάγκη να υπάρχει πλήρης ενημέρωση των πολιτών, διαφάνεια, ουσιαστικός έλεγχος και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, ώστε κάθε μεγάλο έργο να εντάσσεται ομαλά στη λειτουργία της πόλης.
Το ζητούμενο δεν είναι να αντιμετωπίζεται κάθε επένδυση με καχυποψία, ούτε να απορρίπτεται εκ των προτέρων. Είναι να εξετάζεται προσεκτικά, να διορθώνεται όπου χρειάζεται και να συνοδεύεται από τις απαραίτητες προβλέψεις για την κυκλοφορία, τη στάθμευση, τους δημόσιους χώρους και την ποιότητα ζωής.
Η ανάπτυξη μπορεί και πρέπει να προχωρά, αλλά με κανόνες, ισορροπία και σεβασμό στην καθημερινότητα των κατοίκων του Πειραιά.
Ούτε το μόνιμο «όχι» αποτελεί αντιπολίτευση
Το ίδιο προβληματική είναι, όμως, και η στάση μιας αντιπολίτευσης που απορρίπτει σχεδόν κάθε έργο και κάθε πρωτοβουλία, πολλές φορές πριν ακόμη παρουσιαστούν αναλυτικά τα δεδομένα.
Η καταγγελία είναι εύκολη. Η διαμόρφωση εφαρμόσιμης εναλλακτικής πρότασης είναι το δύσκολο μέρος της πολιτικής.
Δεν αρκεί να δηλώνει κάποιος ότι διαφωνεί με μια επένδυση, μια ανάπλαση ή μια κυκλοφοριακή παρέμβαση. Πρέπει να εξηγεί τι ακριβώς προτείνει στη θέση της, πώς θα χρηματοδοτηθεί, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα και ποιο θα είναι το όφελος για την πόλη.
Η αντιπολίτευση δεν υπάρχει μόνο για να ελέγχει τη δημοτική αρχή. Υπάρχει και για να καταθέτει διαφορετικό σχέδιο διοίκησης.
Ο Πειραιάς δεν χρειάζεται μια αντιπολίτευση που απλώς περιμένει το επόμενο έργο για να εκδώσει μια ανακοίνωση διαμαρτυρίας. Χρειάζεται μια αντιπολίτευση προετοιμασμένη, τεκμηριωμένη και ικανή να παρουσιάσει συγκεκριμένες λύσεις.
Η πόλη χρειάζεται θέσεις, όχι στρατόπεδα
Όταν η δημοτική αρχή λέει σχεδόν πάντα «ναι» και η αντιπολίτευση απαντά σχεδόν πάντα «όχι», η ουσιαστική συζήτηση εξαφανίζεται.
Τα μεγάλα ζητήματα της πόλης —η κυκλοφορία, η στάθμευση, οι ελεύθεροι χώροι, το παραλιακό μέτωπο, το πράσινο, η καθαριότητα, η ασφάλεια, η οικοδομική ανάπτυξη και η σχέση του λιμανιού με την πόλη— δεν αντιμετωπίζονται με συνθήματα.
Χρειάζονται στοιχεία, μελέτες, δημόσια διαβούλευση και καθαρές δεσμεύσεις.
Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ποιος προτείνει τι, ποιος συμφωνεί, ποιος διαφωνεί και, κυρίως, για ποιον λόγο. Όχι να παρακολουθούν μια προβλέψιμη παράσταση, στην οποία η μία πλευρά υπερασπίζεται σχεδόν τα πάντα και η άλλη απορρίπτει σχεδόν τα πάντα.
Ο Πειραιάς αξίζει περισσότερα
Ο Πειραιάς δεν έχει ανάγκη ούτε από μια δημοτική αρχή χωρίς αστερίσκους ούτε από μια αντιπολίτευση χωρίς αντιπροτάσεις.
Έχει ανάγκη από μια διοίκηση που θα στηρίζει την ανάπτυξη, αλλά θα προστατεύει ταυτόχρονα το δημόσιο συμφέρον. Και από μια αντιπολίτευση που θα ασκεί αυστηρό έλεγχο, αλλά θα παρουσιάζει ταυτόχρονα εφαρμόσιμες και κοστολογημένες λύσεις.
Γιατί η πραγματική πολιτική δεν βρίσκεται στο «ναι σε όλα» ούτε στο «όχι σε όλα».
Βρίσκεται στο «τι είναι πραγματικά καλό για τον Πειραιά».
