Μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή εκτυλίχθηκε νωρίτερα στον σταθμό του Μετρό «Δημοτικό Θέατρο» στον Πειραιά, όταν ένας πιανίστας, ο κ. Δημήτρης, κάθισε στο πιάνο που έχει τοποθετηθεί στον χώρο του σταθμού και επέλεξε να παίξει δύο αγαπημένα τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη, στη μνήμη του εκλιπόντος καλλιτέχνη.
Οι μελωδίες από το «Φεύγω για μένα» και το «Ανήκω σε μένα» ακούστηκαν μέσα στον σταθμό, δημιουργώντας για λίγα λεπτά μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα για τους επιβάτες και τους περαστικούς.
Δύο τραγούδια άμεσα συνδεδεμένα με τη μακρά καλλιτεχνική πορεία του Γιώργου Μαζωνάκη, τα οποία αυτή τη φορά ακούστηκαν χωρίς μικρόφωνα και σκηνικά, μόνο με τον ήχο ενός πιάνου, ως ένας λιτός και αυθόρμητος αποχαιρετισμός.
Η στιγμή είχε ίσως ακόμη μεγαλύτερο συμβολισμό επειδή εκτυλίχθηκε στον Πειραιά. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν παιδί της Νίκαιας που κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και ιδιαίτερους καλλιτέχνες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής.
Ο κ. Δημήτρης παίζει συχνά πιάνο και στον σταθμό του Συντάγματος, όπου είχε τοποθετηθεί και το πρώτο πιάνο της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας στους σταθμούς του Μετρό.Τα πιάνα αυτά έχουν δώσει την ευκαιρία σε μουσικούς αλλά και απλούς επιβάτες να μετατρέπουν, έστω και για λίγα λεπτά, έναν πολυσύχναστο σταθμό σε μια μικρή ανοιχτή μουσική σκηνή.
Αυτή τη φορά, όμως, στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, η μουσική είχε έναν διαφορετικό χαρακτήρα.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης, με τη χαρακτηριστική φωνή, το ιδιαίτερο ύφος και την ξεχωριστή σκηνική παρουσία του, άφησε το δικό του αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι. Τραγούδια του συνόδευσαν περισσότερες από τρεις δεκαετίες και αγαπήθηκαν από διαφορετικές γενιές, ενώ αρκετά από αυτά παρέμειναν αναγνωρίσιμα από τις πρώτες κιόλας νότες.
Και ίσως αυτές οι αυθόρμητες στιγμές να αποτελούν έναν από τους πιο όμορφους τρόπους με τους οποίους παραμένει ζωντανή η παρουσία ενός καλλιτέχνη: μέσα από τα τραγούδια του και μέσα από ανθρώπους που επιλέγουν να τα παίξουν ξανά.
Στον σταθμό του Δημοτικού Θεάτρου, στην καρδιά του Πειραιά, το «Φεύγω για μένα» και το «Ανήκω σε μένα» έγιναν για λίγα λεπτά ένα ήσυχο μουσικό αντίο σε ένα παιδί της Νίκαιας και του ευρύτερου Πειραιά, τον Γιώργο Μαζωνάκη.
