Στις 11 το βράδυ της 4ης Ιανουαρίου 1929, μια τεράστια πυρκαγιά ξέσπασε στην πλατεία Καραϊσκάκη στον Πειραιά, προκαλώντας τη στιγμιαία καταστροφή περίπου 250 ξύλινων προσφυγικών παραπηγμάτων που είχαν δημιουργηθεί μετά από τη μεγάλη άφιξη μικρασιατών προσφύγων στη δεκαετία του 1920. Μέσα σε μισή ώρα οι φλόγες τα μετέτρεψαν σε στάχτη, ενώ η φωτιά συνεχίστηκε έως τις πρώτες πρωινές ώρες, μέχρι να τεθεί υπό έλεγχο. Οι καμπάνες, οι σειρήνες και οι κραυγές των κατοίκων μετέδιδαν τον πανικό στην πόλη. Η πυροσβεστική και ναυτικό προσωπικό από το θωρηκτό «Λήμνος» επιχείρησαν να περιορίσουν την έκταση, αλλά η καταστροφή ήταν τεράστια. Οι ζημιές εκτιμήθηκαν σε πολλαπλά εκατομμύρια δραχμές, καθώς πέρα από κατοικίες καταστράφηκαν καταστήματα, εργαστήρια και αγαθά, ιδιαίτερα φρούτα των μικρασιατών εμπόρων. Περίπου 1.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι, με τις αρχές να εξετάζουν μέτρα στήριξης για τους πληγέντες
